Skip to main content

Posts

Showing posts from 2016

The Wind will Carry Us

ஈரானியத் திரையுலகில் முக்கியமான ஒருவர் அப்பாஸ் கிராஸ்தமி. சாதாரண மனிதர்களுடைய  வாழ்வியல் அம்சங்களை எதார்த்தமாகத் திரையில்  கொண்டுவருவதே இவரது படைப்புக்களின் வெற்றி. the wind will carry us பெயரே கவிதையின் மயக்கத்தை தருகிறதில்லையா, Forough Farrokhzad என்கிற ஈரானிய பெண் கவிஞரின் கவிதையின் தலைப்பே படத்தின் பெயரும் கூட. வெனீஸ் திரைப்பட விருது உட்பட பல விருதுகளை வென்று குவித்தித்ததோடு மட்டுமன்றி ஒரு தலைசிறந்த படைப்பாக இன்றைக்கும் தனித்து நிற்கிறது. 
இறப்பின் இறுதி நாட்களை எண்ணிக் கொண்டிருக்கும், வயதான மூதாட்டி ஒருத்தியின் மரணத்தை எதிர்பார்த்த படி, அதன் பின்னரான சடங்குகளை ஆவணப்படுத்துவதற்காக பத்திரிகையாளனான பெஸாட்டும் அவனது நண்பர்கள் இருவரும்,  பொரியாளர்கள் என அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு குர்திஷ் கிராமமொன்றிற்கு வருகை தருகின்றனர். அதன் பின்னரான கதையும், சம்பவங்களின் கோர்வைகளும் தொடர்ச்சியாக நம்மை கதைக்குள்ளே உள்வாங்கி ஒரு கதாப்பாத்திரம் போல உள்ளே நுழைத்துவிடும். 
தனியாக கிணறு தோண்டும் ஒரு வாழிபன், உணவுக்காக காசு வாங்காமல் பால் கறந்து கொடுக்கும் ஒரு பெண், தேநீர் கடை நடத்தும் ஒரு பெண், இடங்களைச்…

Montage / 2013 / Korean

நாம் நினைப்பது போல எல்லா விஷயங்களும் Perfect ஆக நடந்து முடிவதில்லை. எதிர்பாராத சில பொழுதுகள் துரோகம்கொண்ட, அடர்ந்த துயரமானதாக முடிந்துவிடும். அப்படியொரு பொழுதில் கடத்தப்பட்ட தனது மகளை மீட்க முடியாமல் கொலை செய்யப்பட்டு 15 வருடங்களின் பின்னும் கொலையாளியை தேடும் ஒரு தாய். இந்த மைய்யத்தை வைத்துக் கொண்டு படு வேகமாக நகரும் திரைக்கதை. அதற்கு ஏற்றது போல பின்னனி இசை. அசத்தலான நடிகர்கள், எனப் பட்டையைக் கிளப்பியிருக்கிறார்கள். 

நான் இதுவரை பார்த்த  அதிக கொரியப் படங்கள் Revenge ஜார்னர் தான். கொரியர்கள் மட்டும் இந்தக் கதை சொல்லும் விதத்தில் வித்தைக் காரர்களாக இருக்கிறார்கள். கதை என்று ஒரு வஸ்த்துவை வைத்துப் பார்த்தால் எதுவுமே கிடையாது. எல்லாமே சொல்லும் விதத்தில் தான் வித்தியாசம் காட்டுவார்கள்.  Montage காட்சிகள், அதாவது வரிசையற்ற காட்சிகளின் தொகுப்பே முழுப்படமும். ஆரம்பத்திலிருந்து இறுதிவரை Nonlinear முறையில் நகரும் திரைக்கதை தான் படத்தின் சுவாரஷ்யம்.