Skip to main content

நிச்சயமற்ற போதை




இப்பொழுது போல நினைவிருக்கு, மச்சான் அவள தான் முடிப்பேன். அவ இல்லாத வாழ்க்கைய நினைச்சுக் கூட பார்க்க முடியல்ல, அவ தாண்டா எனக்கு எல்லாமே என்று நண்பனொருவன் சொல்லிச் சொல்லி அழுதது. இரண்டு வருடங்களாக இப்படியே உருகி உருகிக் காதலித்தவனுக்கு வேறு ஒரு பெண்கூட கல்யாணம் நிச்சயிக்கும் வரை தெரியாது இதே போல உருகி உருகி இன்னொரு பெண்னையும் காதலிச்சிருக்கான் என்று. வாழ்க்கை நிச்சயமற்ற போதை, இன்றைக்கோ நாளையோ அல்லது இருபது, நாட்பது வருஷம் கழிச்சோ என்றோ ஒரு நாள் முடிந்து போகக் கூடியது. ஆனால் துரோகங்கள் என்றைக்கும் தீர்ந்து, முடிந்து போவதில்லை. இனம் புரியா ரூபத்தில் நமக்குப் பின்னால் வரக்கூடியவர்களையும் சேர்த்தே ருசித்துக் கொள்ளும். 

ஜந்து வருடங்கள் இருக்கும் வெற்றி FM என்று நினைக்கிறேன். அதில் ஒரு நிகழ்ச்சி ஒளிபரப்பாகிக் கொண்டிருந்தது. நேயர்கள் தங்களுடைய கவலைகள் எல்லாம் கொட்டித்தீர்த்துக் கொண்டிருந்தனர். ஒரு பெண் சொல்கிறாள் உண்மையில் சொல்வதற்குக் கூட அவளுக்கு வார்த்தை வரவில்லை. அவ்வளவும் அழுகையே! தன்னை நான்கு வருடங்களாக ஒருவன் காதலித்து விட்டு அவன் சொல்லாமலே வசதியான ஒரு பெண்ணை திருமணம் முடித்துவிட்டதாகவும். தனது வாழ்க்கையே இதனால் பரிபோய் விட்டதாகவும் அழுது அழுது பேசிய வார்த்தைகள் எனக்கு என்னமோ வேடிக்கையாக இருந்தது. இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்பு இதே போல ஒரு சம்பவம் தெரிந்த ஒரு இடத்தில் நடந்தது. அந்த ஏமாற்றமும், வலியும், சேர்த்துக் கட்டிய வாழ்க்கை கனவுகள் சிதையும் அந்த செக்கன் கணக்குகள் இருக்கிறதே வெறுமனே விவரித்து விட முடியாது. எனது அனுபவத்தில் ஆண்களை விடப் பெண்கள் தான் அதிகமாக ஏமாற்றப்படுகிறார்கள். சினிமாத்தனமான கற்பனைகளில் வாழ்ந்து கொண்டு இது போல நானும் ஒரு பெண்னைக் காதலிக்க வேண்டும் என்று ஒருத்தியின் பின்னால் அழைவதும், பின்பு வாழ்க்கையின் கஷ்ட்ட நஷ்ட்டங்கள் புரியும் போது, பிரச்சினைகள் ஆரம்பிக்கும் போது எதிர்த்துப் போராடத் தைரியம் அற்று விட்டு விலகிவிடுவதும் பொதுவாக எங்கோ ஓர் இடத்தில் இப்போதும் நடந்து கொண்டுதானிருக்கிறது.



காதலின் முதல் பாகங்கள் அடிக்கடி பேசுவதும், கொஞ்சுவதும், இருவரும் ஒருவருக்கொருவராக அன்பை மட்டுமே பகிர்ந்து, என்னமோ இந்த உலகத்தில் அவளும் என்னையும் விட பொருத்தமான ஜோடியே கிடையாது என்கிற லெவலில் முடிந்து விடும். கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தான் இருவருக்குமான ஈகோ பிரச்சினைகள், விட்டுக் கொடுக்காமை, சண்டை, பொறாமை, மகிழ்ச்சியான தருணங்கள் என்று வாழ்க்கை மிக்சியின் அர்த்தங்கள் புரியத் துவங்கும். இது தான் உண்மையான வாழ்க்கையும், காதலும் கூட. ஓக்கே கண்மணி போல எப்போதும் இனித்துக் கொண்டே, கொஞ்சலுமாக ஜாலியாக இருக்க முடியாது. எதார்த்தம் என்கிற விடயத்தை கற்பனைகளால் நிரப்பி விட முடியாது. இந்த முதல் லெவல் தாண்டும் போது பலபேர் நினைத்துவிடுகிறார்கள் இது நமக்கு செட்டாகவே ஆகாது என்று பின்னே புரிந்துணர்வுடன் பிரிந்துவிடுகிறவர்கள் இருக்கிறார்கள் அது வேறு விடயம். இந்த சமயத்தில் தான் பல பேருக்கு வேறு பெண்கள் மீது ஈர்ப்பு வர ஆரம்பிக்குது அவனுக்குக் ஒரு கட்டம் வரை தெரியாது இப்பொழுது பேசிக் கொண்டிருக்கும் பெண் முதல் காதலில் முதல் பாகத்தில் இருக்கிறாள் என்று. அன்பாக கொஞ்சலாக மட்டுமே இருக்கும் பெண்ணாக யாராலும் இருக்க முடியாது. எல்லாம் கலந்ததே வாழ்க்கையும் வாழ்க்கைத் துணையும். காதல் வெறுமனே ஒரு ஜாலியான விஷயமில்லை பபா பபா என்று கொஞ்சிக் கொண்டேயிருக்க. வாழ்க்கையில் கடந்து போக வேண்டிய முக்கியமான பரீட்சை அது. நாம் செய்யும் பிழைகள் நமக்குப் பின்னால் வரக்கூடியவர்களையும் சேர்த்தே பாதிக்கும் என்பதையும் தாண்டி, நமது அடையாளம், கலாச்சாரம், மார்க்கம், தொழில் என்று பல விஷயங்கள் இருக்கிறது.

Comments

  1. இவ்வளவு சின்ன வயதில் வாழ்க்கையின் யதார்த்தம் பற்றி இவ்வளவு புரிந்துகொண்டிருக்கின்ற உன்னுடைய மனப்பக்குவத்தை எண்ணி வியந்து பாரட்டுகின்றேன், தம்பி ரம்ஸீன். ஜஸ்ட் கீப் இட் அப்!

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

The Wind will Carry Us

ஈரானியத் திரையுலகில் முக்கியமான ஒருவர் அப்பாஸ் கிராஸ்தமி. சாதாரண மனிதர்களுடைய  வாழ்வியல் அம்சங்களை எதார்த்தமாகத் திரையில்  கொண்டுவருவதே இவரது படைப்புக்களின் வெற்றி. the wind will carry us பெயரே கவிதையின் மயக்கத்தை தருகிறதில்லையா, Forough Farrokhzad என்கிற ஈரானிய பெண் கவிஞரின் கவிதையின் தலைப்பே படத்தின் பெயரும் கூட. வெனீஸ் திரைப்பட விருது உட்பட பல விருதுகளை வென்று குவித்தித்ததோடு மட்டுமன்றி ஒரு தலைசிறந்த படைப்பாக இன்றைக்கும் தனித்து நிற்கிறது. 
இறப்பின் இறுதி நாட்களை எண்ணிக் கொண்டிருக்கும், வயதான மூதாட்டி ஒருத்தியின் மரணத்தை எதிர்பார்த்த படி, அதன் பின்னரான சடங்குகளை ஆவணப்படுத்துவதற்காக பத்திரிகையாளனான பெஸாட்டும் அவனது நண்பர்கள் இருவரும்,  பொரியாளர்கள் என அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு குர்திஷ் கிராமமொன்றிற்கு வருகை தருகின்றனர். அதன் பின்னரான கதையும், சம்பவங்களின் கோர்வைகளும் தொடர்ச்சியாக நம்மை கதைக்குள்ளே உள்வாங்கி ஒரு கதாப்பாத்திரம் போல உள்ளே நுழைத்துவிடும். 
தனியாக கிணறு தோண்டும் ஒரு வாழிபன், உணவுக்காக காசு வாங்காமல் பால் கறந்து கொடுக்கும் ஒரு பெண், தேநீர் கடை நடத்தும் ஒரு பெண், இடங்களைச்…

சிநேகத்தோடு சில வார்த்தைகள். (வைரமுத்து சிற்பியே உன்னைச் செதுக்குகிறேன் )

இளைஞனே வா!
உன்னிடம் சில வார்த்தைகள் பேச வேண்டும் சினேகத்தோடு

ரகசியம் ஏதுமின்றி மனசைத் திறந்து காட்டும் மலர்களைப் போல நிஜங்களைப் பேசுவோம் நீயும் நானும்

எதார்த்தத்தை விட்டு நீ எத்தனை கிலோமீட்டரில் இருக்கிறாய் என்பது எனக்குத் தெரியும்.

புன்னகை அற்புதமான கவனயீர்ப்புக் கருவி.

உங்களை இந்த சமூகம் விரும்ப வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா? ‘ஆம்’ என்றால் நீங்கள் முதலில் செய்ய வேண்டியது நீங்கள் இந்த சமூகத்தை விரும்ப வேண்டும். கண்ணாடியில் சிரித்த முகம் காண விரும்பினால் கண்ணாடியோடு சிரித்தே ஆக வேண்டும். எனவே, சமூகம் ஒரு கண்ணாடி போன்றது.


உங்களுடைய கறுத்த, இறுகிய முகத்தைக் காண சமூகம் விரும்புவதில்லை. அதனால் சமூகத்துக்கு முன்னால் உங்கள் துக்கங்களை முகத்தில் தேக்கிவைத்துக் காட்டாதீர்கள்.