Skip to main content

DOWNFALL - சர்வாதிகாரத்தின் சரிவு



என்ன தான் தலைகீழாக நின்று ஆட்டம் போட்டாலும் நம் உடலைச் சுமந்திருக்கும் ஆத்மா ஒரு நாள், ஒரு சமயம், அளவிட முடியாத சில நொடிகளில் நம்மைவிட்டுப் போகத்தான் போகிறது. இரண்டாம் உலகப்போரில் அதிக உயிர்களை பலிகொண்டு, ஜரோப்பாவை ஆட்டம் காண 
வைத்ததில் மிகப்பெரிய பங்கு ஜேர்மனுடையது. முதலாம் உலகப் போரில் மிக மோசமான வீழ்ச்சி கண்ட ஜேர்மன்  ஹிட்லரின் வருகைக்குப் பின் அபாரமான வளர்ச்சி கண்டு இரண்டாம் உலகப் போரின் பயங்கரமான வேட்டைக்காரனாக உருவெடுத்து மாண்டு போனது. 

ஆரியர்கள் தான் உலகத்தை ஆளவும், தலைமை வகிக்கவும்
தகுதிபடைத்தவர்கள். ஏனைய மனிதப் பிறவியெல்லாம் அவர்களின் கட்டளைகளுக்கு அடிபணிய வேண்டும் என்பது தான் ஹிட்லரின் எண்ணம். அது போக சோவித், கம்யூனிசம் என்கிறதையெல்லாம் காட்டுத்தனமாக வெறுத்தார். பிரான்சை நாஜிகள் வெற்றி கொண்ட பிறகு பிரிட்டன் பக்கம் திரும்பினார், ஆனால் அது எதிர்பார்த்தபடி இலகுவான ஒன்றாக இருக்கவில்லை, படிப்படியாக தோல்வியைத் தழுவிக் கொண்டிருந்த சமயம், 1941 ஜுன் 22 ஹிட்லர் சோவியத் மீதும் போரைத் தொடக்கி வைத்தார். ஆரம்பகட்டங்களில் சோவியத் சரிந்து கொண்டு போனாலும் ஸ்டாலினுடனான மக்களின் ஆபார ஒத்துழைப்பால் சோவியத் முன்னேற ஆரம்பித்தது. சோவியத் - ஜேர்மன் யுத்தம் தான் இரண்டாம் உலகப் போரின் போக்கை காட்டமாக மாற்றியது எனலாம்.

படிப்படியாக தோல்வியைத் தழுவ ஆரம்பித்த ஹிட்லரின் கடைசிப் 12 நாட்கள் தான் Downfall. எப்படியும் தோல்வி தான் என்று தெரிந்தும் கூட பெர்லினை விட்டு வெளியேறாமல் பிடிவாதமாக இருந்தது போக, எதிரியிடம் சிக்கி மாண்டு போவதை விட  தற்கொலை செய்துகொல்வதே மேல் என நெருங்கியவர்களுக்கும் அதே உபன்யாசத்தை  சொல்லிக் கொடுத்தார். தனது கடைசி நேரம் வரையிலும் உத்தரவுகளை பிரப்பித்துக் கொண்டேயிருந்தாராம் ஹிட்லர். தோல்விச் செய்திகள் காதில் நுழையும் போதெல்லாம் வெறிபிடித்துக் கத்துவாராம். அதை அப்படியே அச்சொட்டாகப் பார்க்க முடிந்தது திரையில்.  ஹிட்லராக என்ன ஒரு வெறித்தனமான நடிப்பு Bruno Ganz.



ஒரு சர்வாதிகார ஆட்சி சரியும் போது எவ்வளவு கொடூரமாகச் சரிந்து விழுகிறது என்பதை நாஜிகளின் பக்கமாக நின்று Downfall காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறது. தான் எத்தனை பேரைக் கொன்றோம், எவ்வளவு அழிவுகள் ஏற்படுத்தினோம் என்றெல்லாம் இம்மியளவு கூட வருத்தப்படவில்லை ஹிட்லர் என்ட் நாஜிகள். தன் மரணத்தின் தருவாயில் கூட மக்கள் இறக்கிறார்கள் என்பதை மயிரளவு கூட கண்டுகொள்ளவில்லை, சாகட்டுமே என்கிற திமிரும், கர்வமும் தான் ஹிட்லரிடம் இருந்தது. 

இன்னும் குட்டிக் கிளைக்கதைகள் நிறைய இருக்கிறது படத்தில். ஒவ்வொன்றும் மரணத்தை எதிர் நோக்கியவர்களின் மனநிலையை அவர்கள் பக்கமாக நின்று பேசுகிறது. War படங்களில் ஒரு நல்ல  பதிவாகக் கூட இதைப் பார்க்கலாம். 

Comments

  1. பதிவு சிறியது எனினும் வீரியம் அதிகம். வாழ்த்துகள்.

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

சிநேகத்தோடு சில வார்த்தைகள். (வைரமுத்து சிற்பியே உன்னைச் செதுக்குகிறேன் )

இளைஞனே வா!
உன்னிடம் சில வார்த்தைகள் பேச வேண்டும் சினேகத்தோடு

ரகசியம் ஏதுமின்றி மனசைத் திறந்து காட்டும் மலர்களைப் போல நிஜங்களைப் பேசுவோம் நீயும் நானும்

எதார்த்தத்தை விட்டு நீ எத்தனை கிலோமீட்டரில் இருக்கிறாய் என்பது எனக்குத் தெரியும்.

ராமர்களுக்கு இன்று ரத்தமில்லை

வைகாசி வந்தால்
முப்பத்து மூன்று
முடிகிறது அவளுக்கு

அவள் திருமணத்தை நிச்சயிக்க நினைத்த
நாளில் மட்டும்
சொர்க்கத்திற்கு
விடுமுறை போலும்


தன் பெயரைக்-
கல்யாணப் பத்திரிகையிலேனும்
அச்சில் பார்க்க
அவள் ஆசைப்பட்டாள்
ஆனால்-
அச்சு எந்திரங்களைப் போலவே
மனித எந்திரங்களுக்கும்
மனசு இல்லை

பாவம்
தன்
கண்ணீர் முத்துக்களைக்
கோக்கத்தான்
நொந்து நொந்து அவள்
நூலாய் இளைத்தாளோ?

மாலையிட மாட்டார்கள்
ஆனால் எல்லா வாலிபரும்
அவளை
பெண்பார்ப்பது போல்தான்
பார்க்கிறார்கள்

முன்னொரு பிராயத்தில்…
பூக்களின்
அணிவகுப்பு மரியாதையைத்
தன் கூந்தலில் ஏற்றுக் கொண்டாள்

இன்றும்தான் சூடுகிறாள்
இது
தான் விதவையல்ல என்று
வெளிக்காட்ட மட்டுந்தான்

முன்பெல்லாம்
கனவுகளுக்காகவே
உறங்கினாள்
இப்போதோ
உறக்கமே
ஒரு கனவாகி விட்டது

முன்பெல்லாம்…
எப்போதாவது
சட்டென்று தோன்றி
மறையும் அந்த ஜன்னல் மின்னல்

இப்போது
அசையாமல் உட்கார்ந்து
ஜன்னலுக்குத்
தானும் ஒரு
கம்பியானாள்

சிரிப்பு என்பது
அவளுக்கு
இதழில் இல்லை
ஞாபகத்தில் இருக்கிறது

மன்மதன்
அவன்மீது எய்த
மலர்க்கணைகள்
இன்று
சுள்ளிகளாகிவிட்டன.

முன்பெல்லாம்
ஆண்டாள் படிக்கச் சொன்ன
அப்பா
இன்று
பட்டினத்தாரும்
பரவாயில்லை என்கிறார்

அவள்
பெருமூச்சு வெப்பத்தில்
ம…

உனக்காக வாழ்ந்து பார், உன்னோடு வாழ்ந்து பார்

வாழ்வு எனும் அரும்பெரும் பொக்கிஷம் வற்றாத ஊற்றுப்போல தன்னையும் சூழலையும் பசுமையாக வைத்திருக்கும். வாழ்வு என்றுமே வசந்த காலமாய் பூத்துக் குலுங்காது. கோடை காலமும் இலையுதிர் பருவமும் வாழ்வை கடந்தே செல்கின்றன. வாழ்வை உயிர்ப்பிக்கவும் ரசிக்கவும் பலர் மறந்தே போகின்றனர். நிறையப்பேர் வாழ்வின் யதார்த்தங்களை புரிவதற்கு தயாரில்லை. சகலதும் துக்கமெனக் கருதி கண்ணீரோடு கழிப்போரும் உள்ளனர். உச்ச இன்பங்களுக்கான திறந்த களம் தான் வாழ்வு என்று நினைப்போரும் உள்ளனர்.