Skip to main content

பாத்துமாவின் ஆடு - பஷீரின் அற்புதம்.



பஷீருடைய புத்தகங்களை வாசிக்கும் போது மனதுக்குள் ஒரு உற்சாகம் உயிர்பெற்று நடனம் ஆட ஆரம்பிக்கிறது. இது பஷீருடைய தனித்தன்மை, நாவல்களில் வரும் நகைச்சுவையும், எளிமையான எழுத்தும் கதை சொல்லியின் பின்னால் அதன் உலகத்துக்குள் கண்டவாறு அழைய வைக்கிறது. எனக்குப் பிடித்த எழுத்தார்களில் முதன்மையானவர் பஷீர். இதுவரை பால்காலசகி, சப்தங்கள், ஆனைவாரியும் பொன்குருசும் நாவல்களை வாசித்திருக்கிறேன். இணையத்தில் நிறைய சிறுகதைகளை வாசித்திருக்கிறேன். எல்லாம் தனித்துவமானவை ஒவ்வொன்றிலும் பஷீரின் முத்திரை தெரியும். கடைசியாக பாத்துமாவின் ஆடு வாசித்து முடித்தேன்.


பாத்துமாவின் ஆடு பஷீரின் அற்புதங்களில் ஒன்று தான். நாவலில் வரும் ஒவ்வொரு பாத்திரங்களையும் கட்டாயம் நம் வாழ்க்கையில் சந்தித்திருப்போம் அத்தனையும் எதார்த்தமே இந்தப் பார்த்திரங்கள் ஒவ்வொன்றும் பஷீரின் எழுத்தில் பகடியுடன் நடமாடும் போது நம்மைப் பைத்தியமாக பின் தொடர வைக்கிறது. நாவல் முடிந்ததும் அய்யோ அதுக்குள்ளே முடிஞ்சு போயிடுச்சா இப்பிடியே கொஞ்சம் தொடர்ந்தால் என்னவாம் என்கிற அவா (பேராசை) மட்டும் விட்டுப் போகவில்லை. 
முன்னுரையில் பஷீர் நிறைய கதைக்கிறார். அவருடைய புத்தகங்கள் பற்றிய விமர்சனங்கள், எதிர்ப்புக்கள்,  தனக்கு நிகழ்ந்த வைத்தியங்கள், பைத்தியங்களுடனான உரையாடல் என்று வரிசைக்கட்டி அடிக்கிறார்.

பாத்துமாவின் ஆடு கூட்டுக்குடும்பக் குட்டி நாவல். ஒவ்வொரு மனிதர்களும் சுயநலம் மிக்கவர்கள் தான் ஒன்றை தனக்குச் சார்பாக எப்படிப் பயன்படுத்திக்கொள்வார்கள் என்பதில் பலர் வித்தைக்காரர்கள். அந்த வித்தை பஷீரின் எழுத்தில் எப்படி வேலை செய்கிறது என்பதில் தான் அற்புதம் இருக்கிறது. 

அடுத்து உலகப் புகழ்பெற்ற மூக்கு, எங்க உப்பப்பாவுக்கொரு ஆனையிருந்தது இரண்டு புத்தகங்களையும் வாங்கிவிட வேண்டும் என்பதில் தீவிரமாக இருக்கிறேன்.

Comments

Popular posts from this blog

சிநேகத்தோடு சில வார்த்தைகள். (வைரமுத்து சிற்பியே உன்னைச் செதுக்குகிறேன் )

இளைஞனே வா!
உன்னிடம் சில வார்த்தைகள் பேச வேண்டும் சினேகத்தோடு

ரகசியம் ஏதுமின்றி மனசைத் திறந்து காட்டும் மலர்களைப் போல நிஜங்களைப் பேசுவோம் நீயும் நானும்

எதார்த்தத்தை விட்டு நீ எத்தனை கிலோமீட்டரில் இருக்கிறாய் என்பது எனக்குத் தெரியும்.

ராமர்களுக்கு இன்று ரத்தமில்லை

வைகாசி வந்தால்
முப்பத்து மூன்று
முடிகிறது அவளுக்கு

அவள் திருமணத்தை நிச்சயிக்க நினைத்த
நாளில் மட்டும்
சொர்க்கத்திற்கு
விடுமுறை போலும்


தன் பெயரைக்-
கல்யாணப் பத்திரிகையிலேனும்
அச்சில் பார்க்க
அவள் ஆசைப்பட்டாள்
ஆனால்-
அச்சு எந்திரங்களைப் போலவே
மனித எந்திரங்களுக்கும்
மனசு இல்லை

பாவம்
தன்
கண்ணீர் முத்துக்களைக்
கோக்கத்தான்
நொந்து நொந்து அவள்
நூலாய் இளைத்தாளோ?

மாலையிட மாட்டார்கள்
ஆனால் எல்லா வாலிபரும்
அவளை
பெண்பார்ப்பது போல்தான்
பார்க்கிறார்கள்

முன்னொரு பிராயத்தில்…
பூக்களின்
அணிவகுப்பு மரியாதையைத்
தன் கூந்தலில் ஏற்றுக் கொண்டாள்

இன்றும்தான் சூடுகிறாள்
இது
தான் விதவையல்ல என்று
வெளிக்காட்ட மட்டுந்தான்

முன்பெல்லாம்
கனவுகளுக்காகவே
உறங்கினாள்
இப்போதோ
உறக்கமே
ஒரு கனவாகி விட்டது

முன்பெல்லாம்…
எப்போதாவது
சட்டென்று தோன்றி
மறையும் அந்த ஜன்னல் மின்னல்

இப்போது
அசையாமல் உட்கார்ந்து
ஜன்னலுக்குத்
தானும் ஒரு
கம்பியானாள்

சிரிப்பு என்பது
அவளுக்கு
இதழில் இல்லை
ஞாபகத்தில் இருக்கிறது

மன்மதன்
அவன்மீது எய்த
மலர்க்கணைகள்
இன்று
சுள்ளிகளாகிவிட்டன.

முன்பெல்லாம்
ஆண்டாள் படிக்கச் சொன்ன
அப்பா
இன்று
பட்டினத்தாரும்
பரவாயில்லை என்கிறார்

அவள்
பெருமூச்சு வெப்பத்தில்
ம…

உனக்காக வாழ்ந்து பார், உன்னோடு வாழ்ந்து பார்

வாழ்வு எனும் அரும்பெரும் பொக்கிஷம் வற்றாத ஊற்றுப்போல தன்னையும் சூழலையும் பசுமையாக வைத்திருக்கும். வாழ்வு என்றுமே வசந்த காலமாய் பூத்துக் குலுங்காது. கோடை காலமும் இலையுதிர் பருவமும் வாழ்வை கடந்தே செல்கின்றன. வாழ்வை உயிர்ப்பிக்கவும் ரசிக்கவும் பலர் மறந்தே போகின்றனர். நிறையப்பேர் வாழ்வின் யதார்த்தங்களை புரிவதற்கு தயாரில்லை. சகலதும் துக்கமெனக் கருதி கண்ணீரோடு கழிப்போரும் உள்ளனர். உச்ச இன்பங்களுக்கான திறந்த களம் தான் வாழ்வு என்று நினைப்போரும் உள்ளனர்.