Skip to main content

The constant gardener - பகிர்வு



அதிகமான எதிர்பார்ப்புக்களுடன் ஒரு படத்தைப் பார்க்கும் போது அதன் ஒவ்வொரு காட்சியும் சலிக்காமல் எந்தவிதத்திலாவது ரசனையைக் கூட்டிக்கொண்டேயிருக்க வேண்டும் என்பதில் நாம் கவனமாக இருப்போம். அப்படிப் பிடித்துப் போகும் படங்களை புகழ்ந்து கொண்டாடி பிடித்த வரிசைக்குள் அடக்கி அதன் துள்ளியமான ஒரு பிரதியை எது வடிவிலாவது சேமித்து வைப்போம். இது போன்ற தன்மைகள் எத்தனை பேரிடம் இருக்கிறது என்று தெரியாது. ஆனால் நான் இப்படித்தான் என்பது ஒருபக்கம். அந்த வரிசையில் சேர்கிறது The constant gardener.

ஒரு த்ரில்லர் படம் பார்க்கும் போது எந்தமாதிரியான காட்சிகளை வித்தியாசத் தன்மையை எதிர்பார்போம், அதுவே ஒரு காதல், ட்ராமா வகையைச் சேரும் போது அது எதுமாதிரியான புதுமையாக அமைந்திருக்க வேண்டும் என்பதில் ஒவ்வொருவருக்கும் மாறுபட்ட எதிர்பார்ப்புக்கள் இருக்கும். ஒரு வேகமான த்ரில்லர், ஆக்‌ஷன் அல்லது ஹாரர் படத்துடன் காதல் காட்சிகள் கலக்கும் போது படத்தின் வேகத்துக்கு ஒரு போதும் தடையாக இருக்கக் கூடாது என்பதில் படைப்பாளி கட்டாயம் கரிசனையுடையவராக இருக்க வேண்டும். அல்லது கதையுடன் தொடரும் அந்த காதல் காட்சிகள் பின்னே வரக்கூடிய காட்சிகளுக்கு எந்தவிதத்திலாவது உயிர் கொடுப்பதாக இருக்க வேண்டும். தமிழ் சினிமாவை எடுத்துக் கொண்டால் தேவையே இல்லாமல் நேரத்தை வீணடிப்பதற்காகவே பார்த்துப் பார்த்துச் சலித்துப் போன கதைக்குச் சம்பந்தமே இல்லாத காதல் காட்சிகள் இருக்கும். நாம் எதிர்பார்ப்பது போன்ற கதைகள் தமிழில் வருவது அரிதே! கேட்டால் எடுப்பதற்குக் கதையில்லை என்று சப்பைக் கட்டுக் கட்டுவார்கள். சரி அதை விடுவோம்.  

the constant gardener படத்தைப் பார்க்கும் போது காதலையும், த்ரில்லரையும் எப்படி அலவாக மிக்ஸ் செய்து mystery தன்மை கெடாமல் அதன் மூலம்  ஒவ்வொரு காட்சிக்கும் உயிர் தருகிறது என்பதை அவதானிக்க முடியும்.

 பிரிட்டிஷ் தூதர் மனைவி கென்யாவில் பயணித்துக்கொண்டிருக்கும் போது மர்மமான முறையில் கொலை செய்யப்படுகிறாள். கொலைகளுக்கான காரணங்கள் பொருந்தாமல் கோர்த்தவைகள் போலத் தெரிவதால் அவளுடைய கணவன்  பழைய நினைவுகளைச் சுமந்து கொண்டு அதற்கான காரணங்களை, அதன் பின்னே உள்ள சூழ்ச்சியைத் தேடி நகர்கிறான். 

2001 ல் வெளிவந்த John le Carré ன் the constant gardener நாவல் தான் அதே பெயரில் 2005ல் படமாக வெளிவந்து பலவிருதுகளை வென்று குவித்தது. கென்யா என்றதுமே அந்த மக்களின் வாழ்வியல், வறுமை, கலாச்சாரம், சூழல் போன்றவற்றை ஒளிப்பதிவு இயல்பாகப் பதிவு செய்துவிடுகிறது. இசை படத்திற்கு மிகப் பெரிய பலம். 
ayub ogada என்ற பாடலை கேட்டுப்பாருங்கள் அவ்வளவு அற்புதம். 
நடிப்பைப் பற்றிச் சொல்லும் போது எந்தவித செயற்கைத் தன்மையுமின்றி பட்டையான எதார்த்தமான நடிப்பு.


Comments

Popular posts from this blog

The Wind will Carry Us

ஈரானியத் திரையுலகில் முக்கியமான ஒருவர் அப்பாஸ் கிராஸ்தமி. சாதாரண மனிதர்களுடைய  வாழ்வியல் அம்சங்களை எதார்த்தமாகத் திரையில்  கொண்டுவருவதே இவரது படைப்புக்களின் வெற்றி. the wind will carry us பெயரே கவிதையின் மயக்கத்தை தருகிறதில்லையா, Forough Farrokhzad என்கிற ஈரானிய பெண் கவிஞரின் கவிதையின் தலைப்பே படத்தின் பெயரும் கூட. வெனீஸ் திரைப்பட விருது உட்பட பல விருதுகளை வென்று குவித்தித்ததோடு மட்டுமன்றி ஒரு தலைசிறந்த படைப்பாக இன்றைக்கும் தனித்து நிற்கிறது. 
இறப்பின் இறுதி நாட்களை எண்ணிக் கொண்டிருக்கும், வயதான மூதாட்டி ஒருத்தியின் மரணத்தை எதிர்பார்த்த படி, அதன் பின்னரான சடங்குகளை ஆவணப்படுத்துவதற்காக பத்திரிகையாளனான பெஸாட்டும் அவனது நண்பர்கள் இருவரும்,  பொரியாளர்கள் என அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு குர்திஷ் கிராமமொன்றிற்கு வருகை தருகின்றனர். அதன் பின்னரான கதையும், சம்பவங்களின் கோர்வைகளும் தொடர்ச்சியாக நம்மை கதைக்குள்ளே உள்வாங்கி ஒரு கதாப்பாத்திரம் போல உள்ளே நுழைத்துவிடும். 
தனியாக கிணறு தோண்டும் ஒரு வாழிபன், உணவுக்காக காசு வாங்காமல் பால் கறந்து கொடுக்கும் ஒரு பெண், தேநீர் கடை நடத்தும் ஒரு பெண், இடங்களைச்…

சிநேகத்தோடு சில வார்த்தைகள். (வைரமுத்து சிற்பியே உன்னைச் செதுக்குகிறேன் )

இளைஞனே வா!
உன்னிடம் சில வார்த்தைகள் பேச வேண்டும் சினேகத்தோடு

ரகசியம் ஏதுமின்றி மனசைத் திறந்து காட்டும் மலர்களைப் போல நிஜங்களைப் பேசுவோம் நீயும் நானும்

எதார்த்தத்தை விட்டு நீ எத்தனை கிலோமீட்டரில் இருக்கிறாய் என்பது எனக்குத் தெரியும்.

புன்னகை அற்புதமான கவனயீர்ப்புக் கருவி.

உங்களை இந்த சமூகம் விரும்ப வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா? ‘ஆம்’ என்றால் நீங்கள் முதலில் செய்ய வேண்டியது நீங்கள் இந்த சமூகத்தை விரும்ப வேண்டும். கண்ணாடியில் சிரித்த முகம் காண விரும்பினால் கண்ணாடியோடு சிரித்தே ஆக வேண்டும். எனவே, சமூகம் ஒரு கண்ணாடி போன்றது.


உங்களுடைய கறுத்த, இறுகிய முகத்தைக் காண சமூகம் விரும்புவதில்லை. அதனால் சமூகத்துக்கு முன்னால் உங்கள் துக்கங்களை முகத்தில் தேக்கிவைத்துக் காட்டாதீர்கள்.