Skip to main content

பேய்க்கதை


2014-03-30_Home - Copy
நவ்பர் ஹோட்டல் ஒன்றில் வைட்டராக வேலை செய்துகொண்டிருந்தான். வேலை முடிஞ்சு வீடுவந்து சேர எப்படியும் இரவு ஒன்றைக் கடந்துவிடும். ஆற்றங்கரையோரமாக ஒரு காட்டுவழி உண்டு. ரோட்டை சுற்றி வந்தால் சுத்துக் கூடவாக இருக்குமென்பதால் வழமையாகவே அந்தக் காட்டு வழியைத் தான் பயன்படுத்துவான். அந்த வழி மிகவும் ஆபத்தானது. மோகினிப் பிசாசு, இரவு நேரத்தில் அங்கே அழைந்து திரியும் என்று கட்டுக் கதைகள் ஊரில்  பரவிக் கிடக்கும் காலமது. நவ்பருக்கு இதில் எந்தவித நேரடி அனுபவமும் இல்லாததால் இந்தக் கட்டுக் கதைகள் மீது அவனுக்கு நம்பிக்கையிருக்கவில்லை. ஒரு இரவு. வேலை முடித்துவிட்டு வரும் போது மணி 12.30 ஜக் கடந்து கொண்டிருந்தது.


பின்னர் சில நாட்கள் கடும் காய்ச்சல். நவ்பரால் அசையக் கூட முடியவில்லை. மனதை விட்டு பய உணர்வு அகழ்வதாயில்லை. சரியாக மூன்றாம் நாள் வீட்டு யன்னலுக்கு அருகே வெள்ளைப் புடவை கட்டி நீண்ட தலைவிரி கோலத்துடன் ஒரு பெண் இவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதை அவதானித்தான். திரும்பிப் பார்க்கும் போது காணவில்லை. இரவு தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் போது கதவை யாரோ தட்டும் சத்தம். இது தொடர்ந்தது. அவனை யாரோ கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நெருங்குவது போன்ற உணர்வு.
சரியாக இரண்டு மாதம் கடந்த நிலையில் நவ்பர் பைத்தியமாகிப் போனான். மோகினி வருகிறாள், என்று புலம்பிக் கொண்டிருப்பான். அதிர்ச்சியில் ஊர் மக்கள் இருக்க,  ஒரு நாள் நவ்பர் தூக்கு மாட்டி இறந்து போனான். காலம் 1995.

காலம் இப்படித்தான் பேய்க்கதைகளையும் சம்பவங்களையும், கொஞ்சம் கூட்டி, நீட்டி, பெருக்கி, ஒரு டிசைன் வடிவில் நம்மை வந்தடைகிறது. இந்தக் கதையை முதன் முதலாகக் கேட்டு அதன் பயத்தை அனுபவித்த போது கற்பனையில் மோகினி என்ற பேய், வெள்ளை உடையணிந்து நீண்ட கூந்தல் கொண்டவளாக பதியப்பட்டு விட்டாள். காலப்போக்கில் அவள் ஒரு கைக்குழந்தையையும் சுமந்து கொண்டு வருவாள் என்று டிவலப் செய்யப்பட்டது. நவ்பர் ஏன் அந்த மோகினிப் பேயால், காரணமின்றி தற்கொலை வரை சென்றான், என்ன நடந்தது என்ற விரிவான விளக்கம் இல்லையென்றாலும் , பின்னே நான் அறிந்து கொண்டது படி பேய்கள் துரத்தும் போது வீடு செல்லக் கூடாது என்பது தான். வீட்டை பேய்கள் ஆக்கிரமித்துக் கொள்ளுமா? என்பது எந்தளவு தூரம் உண்மை என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் சிலரால் இன்றுவரை நம்பப்பட்டு வருகிறது.

இது போன்ற கதைகள் கிராமப் பகுதிகளில் நிறையவே இருக்கிறது.
ஒரு சூனியக்காரி வாடகைக்கு வந்த வீட்டில் தூக்கு மாட்டி இறந்து போயிருக்கிறாள். பின் அங்கே வரும் ஒவ்வொருவரும் கொஞ்ச நாளிலேயே காலி செய்துவிடுகின்றனர். காரணம், பாத்ரூம் போகும் போது தூக்கில் தொங்குவது போல் உருவம் தெரிகிறது, நடு நிசியில், கண்ணாடிகள் தானாக உடைகிறது, யாரோ சிரிக்கும் சத்தம். அப்பா! கதை சொல்லிக்கே பயம் வந்து விடும் போல! இதை கதையல்ல நிஜம் போல கூட்டி வைத்து விவாதமெல்லாம் நடத்தி நிரூபிக்க முடியாது,சொல்வதைத் தெரிந்து அனுபவித்துக் கொள்ளவும். பின்னர் சூனியம் செய்யும் ஒருவனிடம் விசாரித்த போது, அந்த வீட்டைச் சுற்றி சூனியம் செய்யப்பட்டிருக்கிறது, கெட்ட ஜின்கள் உலாவுமிடமாகவும் இருக்கிறது என்றானாம்.
ஜின், ஷைத்தான், சூனியம் என்பதெல்லாம் உண்மையே, ஆனால் பேய்கள் என்று வரும் போது தனிப்பட்ட அனுபவமே அவனுக்குப் பேய் பற்றிய அனுபவத்தை உணர வைக்கிறது.இன்னும் நிறையவே பேய்க்கதைகள், சொல்லப்படாமல் இருக்கிறது. அதன் வரலாறு தோண்டப்பட்டு, ஒரு நாள் கதை சொல்லி உங்களிடம் சொல்லுவான்.

Comments

Popular posts from this blog

சிநேகத்தோடு சில வார்த்தைகள். (வைரமுத்து சிற்பியே உன்னைச் செதுக்குகிறேன் )

இளைஞனே வா!
உன்னிடம் சில வார்த்தைகள் பேச வேண்டும் சினேகத்தோடு

ரகசியம் ஏதுமின்றி மனசைத் திறந்து காட்டும் மலர்களைப் போல நிஜங்களைப் பேசுவோம் நீயும் நானும்

எதார்த்தத்தை விட்டு நீ எத்தனை கிலோமீட்டரில் இருக்கிறாய் என்பது எனக்குத் தெரியும்.

ராமர்களுக்கு இன்று ரத்தமில்லை

வைகாசி வந்தால்
முப்பத்து மூன்று
முடிகிறது அவளுக்கு

அவள் திருமணத்தை நிச்சயிக்க நினைத்த
நாளில் மட்டும்
சொர்க்கத்திற்கு
விடுமுறை போலும்


தன் பெயரைக்-
கல்யாணப் பத்திரிகையிலேனும்
அச்சில் பார்க்க
அவள் ஆசைப்பட்டாள்
ஆனால்-
அச்சு எந்திரங்களைப் போலவே
மனித எந்திரங்களுக்கும்
மனசு இல்லை

பாவம்
தன்
கண்ணீர் முத்துக்களைக்
கோக்கத்தான்
நொந்து நொந்து அவள்
நூலாய் இளைத்தாளோ?

மாலையிட மாட்டார்கள்
ஆனால் எல்லா வாலிபரும்
அவளை
பெண்பார்ப்பது போல்தான்
பார்க்கிறார்கள்

முன்னொரு பிராயத்தில்…
பூக்களின்
அணிவகுப்பு மரியாதையைத்
தன் கூந்தலில் ஏற்றுக் கொண்டாள்

இன்றும்தான் சூடுகிறாள்
இது
தான் விதவையல்ல என்று
வெளிக்காட்ட மட்டுந்தான்

முன்பெல்லாம்
கனவுகளுக்காகவே
உறங்கினாள்
இப்போதோ
உறக்கமே
ஒரு கனவாகி விட்டது

முன்பெல்லாம்…
எப்போதாவது
சட்டென்று தோன்றி
மறையும் அந்த ஜன்னல் மின்னல்

இப்போது
அசையாமல் உட்கார்ந்து
ஜன்னலுக்குத்
தானும் ஒரு
கம்பியானாள்

சிரிப்பு என்பது
அவளுக்கு
இதழில் இல்லை
ஞாபகத்தில் இருக்கிறது

மன்மதன்
அவன்மீது எய்த
மலர்க்கணைகள்
இன்று
சுள்ளிகளாகிவிட்டன.

முன்பெல்லாம்
ஆண்டாள் படிக்கச் சொன்ன
அப்பா
இன்று
பட்டினத்தாரும்
பரவாயில்லை என்கிறார்

அவள்
பெருமூச்சு வெப்பத்தில்
ம…

உனக்காக வாழ்ந்து பார், உன்னோடு வாழ்ந்து பார்

வாழ்வு எனும் அரும்பெரும் பொக்கிஷம் வற்றாத ஊற்றுப்போல தன்னையும் சூழலையும் பசுமையாக வைத்திருக்கும். வாழ்வு என்றுமே வசந்த காலமாய் பூத்துக் குலுங்காது. கோடை காலமும் இலையுதிர் பருவமும் வாழ்வை கடந்தே செல்கின்றன. வாழ்வை உயிர்ப்பிக்கவும் ரசிக்கவும் பலர் மறந்தே போகின்றனர். நிறையப்பேர் வாழ்வின் யதார்த்தங்களை புரிவதற்கு தயாரில்லை. சகலதும் துக்கமெனக் கருதி கண்ணீரோடு கழிப்போரும் உள்ளனர். உச்ச இன்பங்களுக்கான திறந்த களம் தான் வாழ்வு என்று நினைப்போரும் உள்ளனர்.