Skip to main content

உனக்காக வாழ்ந்து பார், உன்னோடு வாழ்ந்து பார்




வாழ்வு எனும் அரும்பெரும் பொக்கிஷம் வற்றாத ஊற்றுப்போல தன்னையும் சூழலையும் பசுமையாக வைத்திருக்கும். வாழ்வு என்றுமே வசந்த காலமாய் பூத்துக் குலுங்காது. கோடை காலமும் இலையுதிர் பருவமும் வாழ்வை கடந்தே செல்கின்றன. வாழ்வை உயிர்ப்பிக்கவும் ரசிக்கவும் பலர் மறந்தே போகின்றனர். நிறையப்பேர் வாழ்வின் யதார்த்தங்களை புரிவதற்கு தயாரில்லை. சகலதும் துக்கமெனக் கருதி கண்ணீரோடு கழிப்போரும் உள்ளனர். உச்ச இன்பங்களுக்கான திறந்த களம் தான் வாழ்வு என்று நினைப்போரும் உள்ளனர்.


வாழ்வில் வெற்றிபெறவும் சாதனை புரியவும் அனைவரும் கனவு காண்பர். சிகரம் தொடுபவர் சிலரே. உனது வாழ்வை வடிவமைக்க வேண்டிய கடப்பாடு உன்னைச்சாரும். அதை வளப்படுத்த வேண்டும். வென்றெடுக்க வேண்டும். மெழுகாய் உருகி அழிந்து போவதால் உன் வாழ்வில் விளக்கேறாது. இருள் மட்டுமே படரும். சந்தனமாய் எறிந்து கருகினாலும் வாசம் மறைந்த பின் சாம்பல் தான் எஞ்சும்.

உன் ஆழ்மனதோடு சற்று உரையாடிப்பார். எத்தனை சோகப்பொட்டலங்களை உன்னை அறியாமலே சுமந்திருக்கிறாய் என்பதை அறிவாய். உன் மனச்சாட்சியோடு பேசிப்பார். உன்னையே நீ ஏமாற்றிக்கொண்டிருக்கிறாய் என்பதை நீ உணர்வாய். ஏகாந்தப் பொழுதொன்றில் தனிமையில் அமர்ந்து கடந்து வந்த பாதையை மீட்டிப்பார். நீ பயன்படுத்தாமலே இழந்து போனவையும் அழிந்து போனவையும் தான் அதிகம் என்பதை புரிவாய்.









இனியாவது உனக்காக வாழ். உண்மையாக வாழ். உன்னோடு வாழ். உன் எண்ணங்களை வண்ணமயமாக்கு. எதிர் மறை உணர்வும் சிந்தனையும் ஆட்கொல்லி வைரஸ் போல உன்னுள்ளே வாழும் ஒட்டுண்ணியாய் உன் வாழ்வை உறிஞ்சிக்குடிக்கும். உன்னை மௌனப்படுகொலை செய்யும். நீ அறியவே மாட்டாய். நீ இறந்து போயிருப்பாய். வாழ்வது போன்ற உணர்வுகள் அதிகமாய் இருக்கும். ஆனால், இறந்து போனவர்களுக்கு நீயும் சமனாகவே இருப்பாய். இலக்கின்றி அசைவாய். இதயம் துடிப்பதாய் உணர்வாய். உன் உணர்வுகள் செத்துப்போயிருக்கும். நீ உனக்காக வாழாத வரை உன் வாழ்வின் நியதி இது தான். இனியாவது உன் வாழ்வை உனக்காக வாழ்ந்து பார்.

உன் சுயத்தை அறிந்து வாழ். உன் இயல்பைத் தெரிந்து வாழ். உன் உணர்வுகளை மதித்து வாழ். உன் திறமைகளை நீயே ஒரு முறை புகழ்ந்து பார். கண்ணாடி முன் நின்று உன்னை நீயே ரசித்துப்பார். உன் அடைவுகளை கணித்துப்பார். நீ எத்துனை வளம் மிக்கவன் என்று புரிவாய். நீ உலகிற்காய் பிறந்தவனல்ல. உலகமே உனக்காய் படைக்கப்பட்டது என்று உணர்வாய். நீ தான் நாயகன். நீ வாழும் வரை போராடு. உனக்காக வாழ்வதை உணர்வாய். உன்னையும் நீயே மதித்துப்பார். ஏன் வந்தோம்? என்ன செய்கிறோம்? எங்கு செல்லப்போகிறோம் என்ற வினாக்களுக்கு விடை தேடிப்பார். நீ இன்னும் வாழவில்லை என்பாய். உண்மையான வாழ்வை அடையவில்லை என்பாய். 




தினம் கண்மூடித் திறந்து காலங்கடத்துவது வாழ்வில்லை. கண்டதே காட்சி, கொண்டதே கோலம் என அதனை பாழ்படுத்துவதும் உகந்ததல்ல. இனியாவது உன் சுயத்தை வலிமையாக்கு. உன் சிந்தனையை தூய்மையான கருத்துக்களால் நிரப்பு. உன் மூலையை மீள் சலவை செய். உன் கடிவாளத்தை நீயே எடு. மூலைக்கும் இதயத்திற்குமான போரை உக்கிரமாக்கு. உன் மனோ இச்சைக்கு எஜமானாகு. மூலைக்கு அடிமையாகு. மனதை அழகாக்கு. உள் மனசை உற்ற தோழனாக்க இனியாவது முயற்சி செய். அதிலே வெற்றி பெறப்பார்.

எதிர்மறை எண்ணங்களை கைவிடு. கசப்பான நிகழ்வுகளை கடற்கரை மண்ணில் எழுதிவை, தானாக மறையும். இன்பப் பரவசமூட்டும் நிகழ்வுகளை மனக்கண் முன் வரவழை. சோர்வும் தளர்வும் உன்னில் குடிகொள்ளும் போது மீட்டிப்பார். துன்பமும் விரக்தியும் கூடாரமிட இடம் தராதே. இயலாமையை உள்ளே நுழைய அனுமதிக்காதே. இன்பங்களை பகிர்ந்து கொள். துன்பங்களைக் குழிதோண்டிப் புதைத்து விடு.

உன்னை உன் பழக்க வழக்கங்களை மாற்றிப்பார். சூழலை மாற்று. மகிழ்வாக இரு. மனந் திறந்து பேசு. அசிங்கம் சேரும் குப்பைத் தொட்டியாய் உள்ளத்தை மாற்றாதே. உன் வாழ்வே துர்நாற்றமடைந்துவிடும். எதிர்வரும் பொழுதுகளிலாவது உன்னை நேசி. உன் மென்னுரைகளை மதி. உன் பெறுமதியை உணர்ந்து கொள். இனியாவது வாழுங் கலையைக் கற்றுக் கொள். உண்மையாக வாழ்பவர்களால் நிறையவே சாதிக்கலாம்.

பிஸ்தாமி – வைகறை இதழில் வெளிவந்தது.

Comments

Popular posts from this blog

The Wind will Carry Us

ஈரானியத் திரையுலகில் முக்கியமான ஒருவர் அப்பாஸ் கிராஸ்தமி. சாதாரண மனிதர்களுடைய  வாழ்வியல் அம்சங்களை எதார்த்தமாகத் திரையில்  கொண்டுவருவதே இவரது படைப்புக்களின் வெற்றி. the wind will carry us பெயரே கவிதையின் மயக்கத்தை தருகிறதில்லையா, Forough Farrokhzad என்கிற ஈரானிய பெண் கவிஞரின் கவிதையின் தலைப்பே படத்தின் பெயரும் கூட. வெனீஸ் திரைப்பட விருது உட்பட பல விருதுகளை வென்று குவித்தித்ததோடு மட்டுமன்றி ஒரு தலைசிறந்த படைப்பாக இன்றைக்கும் தனித்து நிற்கிறது. 
இறப்பின் இறுதி நாட்களை எண்ணிக் கொண்டிருக்கும், வயதான மூதாட்டி ஒருத்தியின் மரணத்தை எதிர்பார்த்த படி, அதன் பின்னரான சடங்குகளை ஆவணப்படுத்துவதற்காக பத்திரிகையாளனான பெஸாட்டும் அவனது நண்பர்கள் இருவரும்,  பொரியாளர்கள் என அடையாளப்படுத்திக் கொண்டு குர்திஷ் கிராமமொன்றிற்கு வருகை தருகின்றனர். அதன் பின்னரான கதையும், சம்பவங்களின் கோர்வைகளும் தொடர்ச்சியாக நம்மை கதைக்குள்ளே உள்வாங்கி ஒரு கதாப்பாத்திரம் போல உள்ளே நுழைத்துவிடும். 
தனியாக கிணறு தோண்டும் ஒரு வாழிபன், உணவுக்காக காசு வாங்காமல் பால் கறந்து கொடுக்கும் ஒரு பெண், தேநீர் கடை நடத்தும் ஒரு பெண், இடங்களைச்…

சிநேகத்தோடு சில வார்த்தைகள். (வைரமுத்து சிற்பியே உன்னைச் செதுக்குகிறேன் )

இளைஞனே வா!
உன்னிடம் சில வார்த்தைகள் பேச வேண்டும் சினேகத்தோடு

ரகசியம் ஏதுமின்றி மனசைத் திறந்து காட்டும் மலர்களைப் போல நிஜங்களைப் பேசுவோம் நீயும் நானும்

எதார்த்தத்தை விட்டு நீ எத்தனை கிலோமீட்டரில் இருக்கிறாய் என்பது எனக்குத் தெரியும்.

புன்னகை அற்புதமான கவனயீர்ப்புக் கருவி.

உங்களை இந்த சமூகம் விரும்ப வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா? ‘ஆம்’ என்றால் நீங்கள் முதலில் செய்ய வேண்டியது நீங்கள் இந்த சமூகத்தை விரும்ப வேண்டும். கண்ணாடியில் சிரித்த முகம் காண விரும்பினால் கண்ணாடியோடு சிரித்தே ஆக வேண்டும். எனவே, சமூகம் ஒரு கண்ணாடி போன்றது.


உங்களுடைய கறுத்த, இறுகிய முகத்தைக் காண சமூகம் விரும்புவதில்லை. அதனால் சமூகத்துக்கு முன்னால் உங்கள் துக்கங்களை முகத்தில் தேக்கிவைத்துக் காட்டாதீர்கள்.